Shloka 45
धृतराष्ट्र–संजय संवादः
Dhṛtarāṣṭra and Sañjaya on Arjuna’s Indraloka report and the political consequences
अर्जुन उवाच शृणु सत्यं वरारोहे यत् त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते । शण्वन्तु मे दिशश्वैव विदिशश्व॒ सदेवता:,अर्जुनने कहा--वरारोहे! अनिन्दिते! मैं तुमसे जो कुछ कहता हूँ, मेरे उस सत्य वचनको सुनो। ये दिशा, विदिशा तथा उनकी अधिष्ठात्री देवियाँ भी सुन लें
arjuna uvāca: śṛṇu satyaṃ varārohe yat tvāṃ vakṣyāmy anindite | śṛṇvantu me diśaś caiva vidiśaś ca sa-devatāḥ ||
Arjuna nói: “Hãy nghe lời chân thật, hỡi người đẹp hông thon, hỡi bậc không tì vết—hãy nghe điều ta sắp nói. Nguyện cho các phương và các phương trung gian, cùng những vị thần hộ phương của họ, làm chứng cho lời chân thật của ta.”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds satya (truthfulness) as a dharmic act: Arjuna frames his forthcoming statement as truth and calls the cosmic order—directions and their presiding deities—as witnesses, emphasizing accountability and moral seriousness in speech.
Arjuna addresses a woman respectfully with epithets (“varārohe,” “anindite”) and prepares to disclose something important. To underscore sincerity, he invokes the directions and their deities as hearers/witnesses to his words.