Āraṇyaka-parva Adhyāya 44 — Arjuna’s Entry into Nandana and Audience with Indra
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेकान् वादित्रगीतार्थगुणांश्व॒ सर्वान् । न शर्म लेभे परवीरहन्ता भ्रातृन् स्मरन् मातरं चैव कुन्तीम्,शत्रुवीरोंका हनन करनेवाले वीर अर्जुनने नृत्य-सम्बन्धी अनेक गुणोंकी शिक्षा पायी। वाद्य और गीत-विषयक सभी गुण सीख लिये। तथापि भाइयों और माता कुन्तीका स्मरण करके उन्हें कभी चैन नहीं पड़ता था
sa śikṣito nṛtyaguṇān anekān vāditragītārthaguṇāṁś ca sarvān | na śarma lebhe paravīrahantā bhrātṝn smaran mātaraṁ caiva kuntīm ||
Vaiśampāyana nói: Arjuna—kẻ sát phạt các dũng tướng của địch—được rèn luyện nhiều nghệ thuật vũ đạo, và tinh thông mọi phép tắc tinh vi của nhạc khí cùng ca xướng. Thế nhưng chàng chẳng tìm được an yên; nhớ đến các huynh đệ và mẫu thân Kuntī, lòng chàng không sao nghỉ ngơi.
वैशम्पायन उवाच
Worldly accomplishments and refined arts do not automatically bring serenity; remembrance of one’s obligations and loved ones can outweigh external success, pointing to the primacy of dharma and familial responsibility over mere skill.
Arjuna has undergone training in dance, instrumental music, and singing, but despite this progress he remains inwardly unsettled because he continually thinks of his brothers and his mother Kuntī.