Shloka 45
अध्याय ३३ — कर्म, दैव, हठ, स्वभाव और पुरुषार्थ पर द्रौपदी का उपदेश
Draupadī on Action, Fate, and Human Effort
विदितश्रैव मे धर्म: सततं चरितकश्न ते । जानन्तस्त्वयि शंसन्ति सुहृद: कर्मचोदनाम्,“मुझे मालूम है कि आपने सदा धर्मका ही आचरण किया है, इस बातको जानते हुए भी आपके हितैषी, सगे-सम्बन्धी आपको (धर्मयुक्त) कर्म एवं पुरुषार्थके लिये ही प्रेरित करते हैं
viditaś caiva me dharmaḥ satataṃ caritaś ca nṛpa te | jānantas tvayi śaṃsanti suhṛdaḥ karmacodanām ||
Vaiśampāyana nói: “Tâu Đại vương, ta biết rõ rằng ngài hằng sống theo dharma. Thế nhưng, dẫu ai nấy đều thấu hiểu sự chính trực bền vững ấy, những người thân hữu và quyến thuộc gần gũi của ngài vẫn luôn thúc giục ngài hành động—khuyến ngài nỗ lực và khởi sự những việc phù hợp với dharma.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a person known for unwavering dharma is still encouraged by well-wishers to engage in timely, dharma-aligned action; righteousness includes appropriate initiative, not mere passive virtue.
The narrator Vaiśampāyana addresses a king, acknowledging his established reputation for righteous conduct, and notes that the king’s friends and relatives—despite knowing this—continue to exhort him toward purposeful, dharmic action.