Shloka 373
अध्याय ३३ — कर्म, दैव, हठ, स्वभाव और पुरुषार्थ पर द्रौपदी का उपदेश
Draupadī on Action, Fate, and Human Effort
स काम इति मे बुद्धि: कर्मणां फलमुत्तमम् | 'पाँचों ज्ञानेन्द्रियों, मन और बुद्धिकी अपने विषयोंमें प्रवृत्त होनेके समय जो प्रीति होती है, वही मेरी समझमें काम है। वह कर्मोका उत्तम फल है
sa kāma iti me buddhiḥ karmaṇāṃ phalam uttamam |
Vaiśampāyana nói: “Theo chỗ ta hiểu, niềm khoái lạc phát sinh khi năm giác quan tri thức, cùng với tâm và trí, hướng về các đối tượng của chúng—đó gọi là kāma (dục vọng). Người ta xem đó là ‘quả’ quý nhất mà hành động đem lại.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse defines kāma as the felt pleasure or attraction that arises when the senses, mind, and intellect engage their objects, and frames it as a highly valued outcome people seek through action—highlighting how desire is rooted in sensory-mental engagement and motivates karma.
Vaiśampāyana is explaining a conceptual point within the Vana Parva discourse: he offers a definition of kāma and links it to karma-phala (the results of actions), clarifying the psychological basis of desire in terms of the senses, mind, and intellect.