सहदेवो मया नित्यं नकुलश्न निवारितौ । शक्तौ विध्वंसने तेषां शत्रूणां भीमविक्रमौ,“भयंकर पराक्रमी नकुल और सहदेव उन सब शत्रुओंका विध्वंस करनेमें समर्थ हैं। इन दोनोंको मैं ही सदा रोकता आया हूँ
sahadevo mayā nityaṃ nakulaś ca nivāritau | śaktau vidhvaṃsane teṣāṃ śatrūṇāṃ bhīmavikramau ||
Vaiśaṃpāyana nói: “Nakula và Sahadeva—cả hai đều có uy lực đáng sợ—đủ sức tiêu diệt bọn thù địch ấy. Nhưng chính ta vẫn luôn ngăn giữ họ.”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical value of restraint: even when one has the power to destroy enemies, wise leadership may hold that power back for a larger strategic or dharmic purpose.
Vaiśampāyana describes Nakula and Sahadeva as fearsome and fully capable of crushing the enemy, but says that he has consistently restrained them—implying a deliberate check on immediate violence in favor of controlled action.