Shloka 2
भीम उवाच प्रातिकाम्यनयत् कृष्णां सभायां प्रेष्यवत् तदा । न मया निहततस्तत्र तेन प्राप्ता: सम संशयम्,भीमसेनने कहा--जब प्रातिकामीकी जगह दूत बनकर गया हुआ दु:शासन द्रौपदीको कौरवोंकी सभामें दासीकी भाँति बलपूर्वक खींच ले आया, उस समय मैंने जो उसका वध नहीं कर डाला; इसीके कारण हमलोग ऐसे धर्मसंकटमें पड़े हैं
bhīma uvāca | prātikāmyānayat kṛṣṇāṃ sabhāyāṃ preṣyavat tadā | na mayā nihatatas tatra tena prāptāḥ sma saṃśayam ||
Bhīma nói: “Khi ấy, Duḥśāsana đi thay Pratikāmin như một kẻ sai phái, và đã lôi Kṛṣṇā (Draupadī) vào hội trường của nhà Kaurava như lôi một tỳ nữ, bằng bạo lực. Ta đã không giết hắn ngay tại chỗ; chính vì sự chậm tay ấy mà nay chúng ta rơi vào cơn khốn đốn của dharma, đầy nghi hoặc và hiểm nghèo.”
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral responsibility and the ethical cost of inaction: failing to resist an obvious injustice at the decisive moment can lead to deeper, prolonged dharma-conflict and collective suffering.
Bhima recalls the earlier court episode in which Draupadi was brought into the royal assembly in a humiliating manner. He laments that he did not immediately kill the one who brought her, and he interprets their present crisis as a consequence of that restraint or failure to act.