वैशम्पायन उवाच तत:ः कर्ण: प्रह्ृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम् | अमाोधघां शक्तिमभ्येत्य वत्रे सम्पूर्णणानस:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तब कर्ण अत्यन्त प्रसन्न होकर देवराज इन्द्रके पास गया और सफलमनोरथ होकर उसने उनकी अमोघ शक्ति माँगी
Vaiśampāyana uvāca: tataḥ Karṇaḥ prahṛṣṭas tu upasaṅgamya Vāsavam | amoghāṃ śaktim abhyetya vavre sampūrṇamānasaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Bấy giờ Karṇa tràn đầy hoan hỷ, tiến đến gần Vāsava (Indra); với lòng quyết cầu thành tựu, chàng xin ngọn giáo Śakti không bao giờ sai trúng của Indra.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how the pursuit of extraordinary power (a divine, unfailing weapon) can intensify ethical stakes: success gained through boons and weapons is not morally neutral, and such choices often bind the seeker to consequences within the larger framework of dharma and destiny.
Vaiśampāyana narrates that Karṇa, pleased and confident, approaches Indra (Vāsava) and requests Indra’s unfailing spear (amoghā śakti), aiming to secure a decisive advantage.