Shloka 17
तस्माद् विनिमयं कृत्वा कुण्डले वर्म चोत्तमम् | हरस्व शक्र काम॑ मे न दद्यामहमन्यथा,“इन्द्रदेव! यदि मैं आपको अपने दोनों कुण्डल और कवच दे दूँगा तो मैं तो शत्रुओंका वध्य हो जाऊँगा और संसारमें आपकी हँसी होगी। इसलिये (कर्णने सूर्यकी आज्ञाको याद करके कहा--) शक्र! आप कुछ बदला देकर इच्छानुसार मेरे कुण्डल और उत्तम कवच ले जाइये; अन्यथा मैं इन्हें नहीं दे सकता'
tasmād vinimayaṃ kṛtvā kuṇḍale varma cottamam | harasva śakra kāmaṃ me na dadyām aham anyathā ||
Vaiśampāyana nói: “Vậy thì hãy làm cuộc trao đổi, hỡi Śakra, rồi tùy ý mà mang đi đôi khuyên tai của ta và áo giáp tuyệt hảo này; nếu không, ta sẽ không trao.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when generosity is praised, dharma also recognizes prudence and reciprocity: a gift that destroys one’s rightful capacity to live and act may be moderated by seeking a fair exchange, preserving honor without enabling exploitation.
Indra (addressed as Śakra) seeks Karṇa’s divine earrings and armor. Karṇa agrees only on the condition of a vinimaya—an exchange—inviting Indra to take them after granting something in return; otherwise, he refuses.