अपना स२ (0 अवज असल पञ्चाधिकत्रिशततमोब< ध्याय: कुन्तीकी सेवासे संतुष्ट होकर तपस्वी ब्राह्मणका उसको मन्त्रका उपदेश देना वैशम्पायन उवाच सा तु कन्या महाराज ब्राह्मुणं संशितव्रतम् । तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता,वैशम्पायनजी कहते हैं--महाराज! इस प्रकार वह कन्या पृथा कठोर व्रतका पालन करती हुई शुद्ध हृदयसे उन उत्तम व्रतधारी ब्राह्मणको अपनी सेवाओंद्वारा संतुष्ट रखने लगी
vaiśampāyana uvāca | sā tu kanyā mahārāja brāhmaṇaṃ saṃśitavratam | toṣayāmāsa śuddhena manasā saṃśitavratā ||
Vaiśampāyana nói: Tâu Đại vương, thiếu nữ Pṛthā (Kuntī), chính nàng cũng kiên định trong những giới nguyện nghiêm khắc, đã dùng tấm lòng thanh khiết mà phụng sự, khiến vị Bà-la-môn giữ hạnh kiên cố ấy được thỏa lòng.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights that disciplined conduct (vrata) and inner purity (śuddha manas) expressed through sincere service can ethically and spiritually qualify a person to receive higher instruction; merit is shown not by status but by self-restraint and intention.
Kuntī (Pṛthā), while living in a context of service, attends upon an austere Brahmin with steadfast discipline and a pure heart, thereby pleasing him—setting the stage for him to grant her a mantra as a reward for her devoted service.