Shloka 7
न मे व्यलीकं कर्तव्यं त्वया वा तव चानुगै: । एवं वत्स्यामि ते गेहे यदि ते रोचतेडनघ,'परंतु एक शर्त है, तुम या तुम्हारे सेवक कभी मेरे मनके प्रतिकूल आचरण न करें। अनघ! यदि तुम्हें मेरी यह शर्त ठीक जान पड़े तो उस दशामें मैं तुम्हारे घरमें निवास करूँगा
na me vyalīkaṃ kartavyaṃ tvayā vā tava cānugaiḥ | evaṃ vatsyāmi te gehe yadi te rocate 'naghā ||
“Nhưng bệ hạ hay các tùy tùng của người chớ bao giờ hành xử trái ý, khiến ta phiền lòng. Nếu điều kiện ấy được bệ hạ chấp thuận, hỡi đấng vô tì, thì ta sẽ lưu trú trong nhà của người.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical cohabitation and hospitality as conditional upon mutual respect: the guest (or resident) sets a clear boundary—no conduct contrary to his will—highlighting restraint, consent, and proper household behavior as aspects of dharma.
Vaiśaṃpāyana reports a speaker agreeing to live in a woman’s home, but only on a stated condition: neither she nor her attendants should act in any way that displeases him; if she accepts, he will stay.