Dharma-pratyabhijñāna and Vara-pradāna (धर्मप्रत्यभिज्ञानम्—वरप्रदानम्)
सा वनानि विचित्राणि रमणीयानि सर्वश: । मयूरगणजुष्टानि ददर्श विपुलेक्षणा,विशाल नेत्रोंवाली सावित्रीने सब ओर घूम-घूमकर मयूरसमूहोंसे सेवित रमणीय और विचित्र वन देखे
sā vanāni vicitrāṇi ramaṇīyāni sarvaśaḥ | mayūragaṇajuṣṭāni dadarśa vipulekṣaṇā ||
Savitrī, thiếu nữ mắt lớn, đi khắp mọi phía và nhìn thấy những khu rừng vừa diễm lệ vừa kỳ ảo, nơi đàn công tụ hội.
हुमत्सेन उवाच
The verse underscores steadiness of purpose: even amid enchanting and auspicious surroundings, Sāvitrī remains observant and composed, suggesting that beauty and comfort need not derail one from dharma-driven intent.
Humatsena describes Sāvitrī moving about and seeing many delightful, varied forests filled with peacocks, establishing the setting and mood as she proceeds on her path.