Shloka 27
यक्षोपाख्यान-प्रवेशः
Entry into the Yakṣa-Lake Episode
दीर्घायुरथवाल्पायु: सगुणो निर्गुणो5पि वा । सकृद् वृतो मया भर्ता न द्वितीयं वृणोम्यहम्,सावित्री बोली--भाइयोंमें धनका बँटवारा एक ही बार होता है, कन्या एक ही बार दी जाती है तथा श्रेष्ठ दाता “मैं दूँगा', यह कहकर एक ही बार वचनदान करता है। ये तीन बातें एक-एक बार ही होती हैं। सत्यवान् दीर्घायु हों या अल्पायु, गुणवान् हों या गुणहीन; मैंने उन्हें एक बार अपना पति चुन लिया। अब मैं दूसरे किसी पुरुषका वरण नहीं कर सकती
dīrghāyur athavā alpāyuḥ saguṇo nirguṇo 'pi vā | sakṛd vṛto mayā bhartā na dvitīyaṃ vṛṇomy aham ||
Nārada nói: “Dù chàng sống lâu hay đoản mệnh, dù có đức hạnh hay thậm chí thiếu đức hạnh—một khi ta đã chọn chàng làm phu quân, ta sẽ không chọn người thứ hai.” Trong tích Savitrī–Satyavān, lời ấy tuyên bố một lòng thủy chung bất chuyển, đặt nền trên dharma: sự lựa chọn hôn phối đã được xác lập bằng chân thật thì không thể vì sợ hãi, lợi lộc hay biến đổi cảnh duyên mà rút lại.
नारद उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in a righteous choice: once a spouse is chosen with sincerity, one should not abandon that commitment due to fear of fate (short life) or shifting judgments about merit (virtue or lack thereof).
In the Savitrī–Satyavān story within Vana Parva, Nārada reports/voices Savitrī’s firm declaration that she has chosen Satyavān once as her husband and will not choose another, regardless of his lifespan or qualities.