Shloka 19
सिंहनादा: सपटहा दिवि दिव्यास्तथानदन् । दशकन्धरराजसून्वोस्तथा युद्धम भून्महत्,रावणपर श्रीरामकी चढ़ाई होते ही समस्त प्राणी हाहाकार कर उठे, देवलोकमें नगारे बज उठे और जोर-जोरसे सिंहनाद होने लगा। दशकन्धर रावण तथा राजकुमार श्रीराममें उस समय महान् युद्ध छिड़ गया
siṃhanādāḥ sapaṭahā divi divyās tathā nadan | daśakandhararājasūnvor tathā yuddham abhūn mahat ||
Mārkaṇḍeya nói: “Trên cõi trời, những trống đồng thiêng vang dội, tiếng gầm sư tử hùng tráng rền khắp. Rồi một trận đại chiến bùng nổ giữa Daśakandhara (Rāvaṇa) và vương tử Rāma. Chỉ vừa Rāma tiến quân, các cõi đã chấn động; muôn loài hoảng hốt kêu la, và thiên giới vọng lên những tín hiệu chiến trận.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic confrontation as a world-shaking event: when adharma is challenged by a righteous hero, even nature and the heavens seem to respond. It underscores the moral gravity of warfare—battle is not mere violence but a consequential clash of forces that affects the whole order.
Mārkaṇḍeya describes the moment Rāma advances against Rāvaṇa: celestial drums and lion-roars resound, and a great battle begins between Rāvaṇa (Daśakandhara) and Prince Rāma, with widespread alarm among beings.