Shloka 54
सूर्य–कर्णोपदेशः
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Kīrti and the Kuṇḍala
जब वे दोनों निशाचर अपने राक्षसरूपमें प्रकट हुए, तब श्रीरामने उन्हें अपनी सेनाका दर्शन कराकर छोड़ दिया ।। निवेश्योपवने सैन्यं तत् पुर: प्राज्ञवानरम् । प्रेषयामास दौत्येन रावणस्य ततो$5ज्भदम्,लंकापुरीके उपवनमें वानरसेनाको ठहराकर श्रीरघुनाथजीने बुद्धिमान् वानर अंगदको दूतके रूपमें रावणके यहाँ भेजा
niveśyopavane sainyaṃ tat puraḥ prājñavānaram | preṣayāmāsa dautyena rāvaṇasya tato 'ṅgadam ||
Khi hai dạ-xoa ấy hiện nguyên hình rākṣasa, Rāma cho họ thấy đại quân của mình rồi mới thả đi. Sau đó, ngài cho vānara quân đóng lại trong khu vườn gần thành Laṅkā, và với tầm nhìn xa, sai vānara Aṅgada khôn ngoan làm sứ giả đến gặp Rāvaṇa.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even when conflict is likely, dharma favors prudence and diplomacy first: a righteous leader attempts negotiation through a proper envoy before resorting to violence, thereby upholding ethical governance and minimizing needless harm.
Rāma positions the Vānara forces in a grove near Laṅkā and then dispatches Aṅgada, a wise Vānara prince, as a messenger to Rāvaṇa—an attempt to communicate terms and counsel before the decisive confrontation.