Shloka 2
Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
स ददर्श तदा सीतां रावणाड्कगतां स्नुषाम् | सक्रोधो<भ्यद्रवत् पक्षी रावण राक्षसेश्वरम्,इसी नाते सीताको वे अपनी पुत्रवधू मानते थे। जब जटायुने उन्हें रावणकी गोदमें पराधीन होकर पड़ी हुई देखा तब उनके क्रोधकी सीमा न रही। वे राक्षसराज रावणपर टूट पड़े
sa dadarśa tadā sītāṃ rāvaṇāṅkagatāṃ snuṣām | sa-krodho 'bhyadravat pakṣī rāvaṇaṃ rākṣaseśvaram ||
Rồi ông thấy Sītā—người mà ông coi như con dâu—nằm bất lực trên đùi Rāvaṇa. Bừng bừng cơn phẫn nộ chính nghĩa, con chim lớn lao ấy lao thẳng vào Rāvaṇa, chúa tể loài rākṣasa.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma demands active protection of those who are forcibly oppressed; righteous indignation becomes ethically meaningful when it moves one to defend the vulnerable, even against a stronger aggressor.
Jatāyu sees Sītā being carried off and held under Rāvaṇa’s control; treating her as family (snuṣā), he charges at Rāvaṇa in an attempt to stop the abduction.