Shloka 25
Draupadī’s Lament and the Question of Kṣatriya Forbearance (द्रौपद्याः शोकप्रलापः क्षमानिर्णयश्च)
क्षमाकालांस्तु वक्ष्यामि शूणु मे विस्तरेण तान् ये ते नित्यमसंत्याज्या यथा प्राहुर्मनीषिण:,अब मैं तुम्हें क्षमाके योग्य अवसर बताता हूँ, उन्हें विस्तारपूर्वक सुनो, जैसा कि मनीषी पुरुष कहते हैं, उन अवसरोंका तुम्हें कभी त्याग नहीं करना चाहिये
kṣamākālāṃs tu vakṣyāmi śṛṇu me vistareṇa tān | ye te nityam asaṃtyājyā yathā prāhur manīṣiṇaḥ ||
Prahlāda nói: “Nay ta sẽ kể cho ngươi những dịp đáng được tha thứ—hãy nghe cho tường tận. Đó là những tình huống không bao giờ nên bỏ qua, đúng như các bậc hiền triết đã tuyên dạy.”
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Forgiveness (kṣamā) is not merely a personal preference but a dharmic discipline: there are specific situations where one should consistently choose forbearance, as affirmed by the wise.
Prahlāda begins a didactic section, announcing that he will enumerate and explain—at length—the proper occasions for practicing forgiveness, presenting it as an authoritative teaching grounded in the counsel of sages.