Shloka 2
रामस्य सुग्रीवप्रति रोषः — हनूमता सीतादर्शनवृत्तान्तः
Rāma’s Reproach of Sugrīva; Hanūmān’s Report of Seeing Sītā
अतीव रूपेण समन्विता त्वं न चाप्यरण्येषु बिभेषि कि नु । देवी नु यक्षी यदि दानवी वा वराप्सरा दैत्यवराड़ना वा,तुम बड़ी रूपवती हो। क्या इन जंगलोंमें भी तुम्हें डर नहीं लगता है? तुम किसी देवता, यक्ष, दानव अथवा दैत्यकी स्त्री तो नहीं हो या कोई श्रेष्ठ अप्सरा हो?
atīva rūpeṇa samanvitā tvaṁ na cāpy araṇyeṣu bibheṣi ki nu | devī nu yakṣī yadi dānavī vā varāpsarā daityavarāṅganā vā ||
Koṭik nói: “Nàng mang vẻ đẹp phi thường—thật sao nàng không hề sợ hãi giữa chốn rừng sâu này? Nàng là một nữ thần chăng, hay yakṣī, hay dānavī, hay bậc tối thượng trong hàng apsaras, hoặc là phu nhân cao quý của một daitya?”
कोटिक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary beauty and fearlessness can lead observers to suspect a supernatural identity, reminding readers to be cautious about judging by appearances and to inquire respectfully before forming conclusions.
Koṭika addresses a woman encountered in the forest, marveling at her exceptional beauty and apparent lack of fear, and asks whether she is a goddess, yakṣī, dānavī, an excellent apsaras, or a daitya’s noble woman.