Shloka 6
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
देवा: साध्यास्तथा विश्वे तथैव च महर्षय: । यामा धामाश्न मौद्गल्य- गन्धर्वाप्सरसस्तथा,मुद्गल! वहाँ देवता, साध्य, विश्वेदेव, महर्षिगण, याम, धाम, गन्धर्व तथा अप्सरा--इन सब देवसमूहोंके अलग-अलग अनेक प्रकाशमान लोक हैं, जो इच्छानुसार प्राप्त होनेवाले भोगोंसे सम्पन्न, तेजस्वी तथा मंगलकारी हैं
devāḥ sādhyās tathā viśve tathaiva ca maharṣayaḥ | yāmā dhāmāś ca maudgalya gandharvāpsarasas tathā ||
Sứ giả thần linh nói: “Hỡi Maudgalya (Mudgala), có vô số cõi giới rực sáng, riêng biệt, thuộc về các đoàn thể chư thiên—như Deva, Sādhya, Viśvedevas, các đại hiền triết, Yāma, Dhāma, cùng Gandharva và Apsaras. Mỗi cộng đồng thiên giới đều có cảnh giới huy hoàng của mình, đầy những hưởng lạc cát tường có thể đạt được theo ý nguyện.”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a moral-cosmological idea: righteous merit and spiritual stature correspond to distinct celestial attainments. Different divine communities possess their own radiant realms, suggesting an ordered universe where results (bhoga/experience) align with one’s earned fitness and aspiration.
A divine messenger addresses Mudgala, describing the various luminous worlds of different celestial hosts—Devas, Sādhyas, Viśvedevas, great sages, Yāmas, Dhāmas, Gandharvas, and Apsarases—emphasizing the splendor and desirability of these realms.