Previous Verse
Next Verse

Shloka 7

Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa

अवशिष्टमल्पकाल मन्वाना: पुरुषर्षभा:

avaśiṣṭam alpākālaṃ manvānāḥ puruṣarṣabhāḥ

Vaiśampāyana nói: Nghĩ rằng thời gian chỉ còn lại rất ít, những bậc trượng phu như bò mộng—hàng ưu tú trong loài người—liền định tâm lập chí cho tương xứng, ghi nhớ sự cấp bách của khoảnh khắc ấy.

अवशिष्टम्remaining, left over
अवशिष्टम्:
Karma
TypeAdjective
Rootअवशिष्ट (√शिष्/शेष् + अव-; क्त)
FormNeuter, Accusative, Singular
अल्पकालम्a short time
अल्पकालम्:
Karma
TypeNoun
Rootअल्पकाल
FormMasculine, Accusative, Singular
मन्वानाःthinking, considering
मन्वानाः:
Karta
TypeVerb
Rootमन्वान (√मन्; शानच्/आन)
FormPresent (participle), Plural, Masculine, Nominative
पुरुषर्षभाःO bulls among men (best of men)
पुरुषर्षभाः:
Karta
TypeNoun
Rootपुरुषर्षभ
FormMasculine, Nominative, Plural

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
P
puruṣarṣabhāḥ (eminent men/heroes)

Educational Q&A

The verse highlights ethical urgency: when time is short, the wise and capable act with clarity and resolve, aligning their choices with what must be done rather than delaying through indecision.

The narrator, Vaiśampāyana, describes a group of eminent men who, believing that only a brief time remained, adjust their plans and actions to the pressing circumstances.