Shloka 3
मარკण्डेयागमनम् तथा सत्यव्रत-उपदेशः
Arrival of Mārkaṇḍeya and Counsel on Truth-Vows
यजुषाम्चां साम्नां च गद्यानां चैव सर्वश: । आसीदुच्चार्यमाणानां नि:स्वनो हृदयड्भम:,यजुर्वेद, ऋग्वेद और सामवेद तथा गद्य-भागके उच्चारणसे जो ध्वनि होती थी, वह हृदयको प्रिय जान पड़ती थी
yajuṣāṁ ca sāmnāṁ ca gadyānāṁ caiva sarvaśaḥ | āsīd uccāryamāṇānāṁ niḥsvano hṛdayaṅgamaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Từ lời tụng đọc các thánh ca Yajus và Sāman, cùng cả những đoạn văn xuôi, dấy lên một âm vang ngân dài—âm thanh ấy, về mọi mặt, khiến lòng người ưa thích và rung động tận tâm can.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sanctifying and uplifting power of Vedic recitation: sacred speech, when properly uttered, produces a resonance that naturally steadies and delights the heart, suggesting an ethical ideal of disciplined, reverent engagement with śruti.
Vaiśampāyana describes an atmosphere filled with Vedic and prose recitations; the combined chanting creates a pervasive, heart-pleasing sound, indicating an ongoing ritual or learned recitation setting within the forest narrative.