Previous Verse
Next Verse

Shloka 22

Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve

Gandharva Encounter

तेन वीरेण शुशुभे स शैल: शुभकानन: । आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्वलारुकन्दर:,जैसे अंशुमाली सूर्यके उदयसे मनोहर कन्दरावाले मन्दराचलकी शोभा होती है, उसी प्रकार वीरवर स्कन्दके निवाससे सुन्दर वनवाले उस श्वेतगिरिकी शोभा बढ़ गयी थी

tena vīreṇa śuśubhe sa śailaḥ śubhakānanaḥ | ādityenevāṃśumatā mandaraś cārukandaraḥ ||

Ngọn núi ấy, với những khu rừng cát tường, càng thêm rực rỡ nhờ sự hiện diện của vị anh hùng kia. Như núi Mandara có những hang động mỹ lệ trở nên chói sáng khi mặt trời rạng lên với muôn tia, cũng vậy, vẻ đẹp của Śvetagiri tăng bội phần khi dũng tướng Skanda chọn làm nơi cư ngụ.

तेनby him/with that
तेन:
Karana
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine/Neuter, Instrumental, Singular
वीरेणby the hero
वीरेण:
Karana
TypeNoun
Rootवीर
FormMasculine, Instrumental, Singular
शुशुभेshone; was splendid
शुशुभे:
TypeVerb
Rootशुभ्
FormPerfect (Liṭ), 3rd, Singular, Ātmanepada
सःthat/he
सः:
Karta
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Nominative, Singular
शैलःmountain
शैलः:
Karta
TypeNoun
Rootशैल
FormMasculine, Nominative, Singular
शुभकाननःhaving beautiful forests
शुभकाननः:
Karta
TypeAdjective
Rootशुभ-कानन
FormMasculine, Nominative, Singular
आदित्येनby the Sun
आदित्येन:
Karana
TypeNoun
Rootआदित्य
FormMasculine, Instrumental, Singular
इवas/like
इव:
TypeIndeclinable
Rootइव
अंशुमताradiant; possessing rays
अंशुमता:
Karana
TypeAdjective
Rootअंशुमत्
FormMasculine, Instrumental, Singular
मन्दरःMandara (mountain)
मन्दरः:
Karta
TypeNoun
Rootमन्दर
FormMasculine, Nominative, Singular
श्वलारु-कन्दरःhaving charming/bright caves (kandaras)
श्वलारु-कन्दरः:
Karta
TypeAdjective
Rootश्वलारु-कन्दर
FormMasculine, Nominative, Singular

मार्कण्डेय उवाच

M
Mārkaṇḍeya
S
Skanda
Ś
Śvetagiri (white mountain)
M
Mandara mountain
Ā
Āditya (the Sun)

Educational Q&A

The verse highlights how the presence of a great and virtuous power (here, the heroic Skanda) enhances the splendor of a place—suggesting that excellence and sanctity are not merely inherent but are intensified by association with the noble, much as sunlight reveals and magnifies natural beauty.

Mārkaṇḍeya describes a mountain landscape: Śvetagiri, rich in fine forests, becomes especially radiant because Skanda dwells there. The poet reinforces this with a simile: Mandara shines when the sun rises, so Śvetagiri shines with Skanda’s residence.