Shloka 37
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
स तेनाभिहतो दीर्णो गिरि: श्वेतो5चलै: सह । उत्पपात महीं त्यक्त्वा भीतस्तस्मान्महात्मन:,इस प्रकार कार्तिकेयद्वारा शक्तिके आघातसे विदीर्ण होकर श्वेत पर्वत उन महात्माके भयसे डर गया और (दूसरे) पर्वतोंके साथ इस पृथ्वीको छोड़कर आकाशमें उड़ गया
sa tenābhihato dīrṇo giriḥ śveto 'calaiḥ saha | utpapāta mahīṃ tyaktvā bhītastasmān mahātmanaḥ ||
Mārkaṇḍeya nói: “Bị chàng đánh trúng, núi Śveta bị chẻ đôi; và vì khiếp sợ bậc đại hồn ấy, nó rời bỏ mặt đất, cùng các ngọn núi khác vọt lên trời cao.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even what seems immovable and supreme (like mountains) can be humbled when confronted with a higher, righteous power; fear and retreat arise naturally when arrogance meets overwhelming moral or divine force.
After being struck, Mount Śveta is torn apart and, frightened of the great-souled agent behind the blow, it leaves the earth and springs upward into the sky along with other mountains.