Shloka 2
जगाम पावकाभ्याशं तं॑ं चोवाच वराड़ना । मामग्ने कामसंतप्तां त्वं कामयितुमरहसि,मार्कण्डेयजी कहते हैं--नरेश्वर! अंगिराकी पत्नी शिवा शील, रूप और सदगुणोंसे सम्पन्न थी। सुन्दरी स्वाहादेवी पहले उसीका रूप धारण करके अग्निदेवके निकट गयी और उनसे इस प्रकार बोली--“अग्ने! मैं कामवेदनासे संतप्त हूँ, तुम मुझे अपने हृदयमें स्थान दो। यदि ऐसा नहीं करोगे तो यह निश्चय जान लो, मैं अपने प्राण त्याग दूँगी। हुताशन! मैं अंगिराकी पत्नी हूँ। मेरा नाम शिवा है। दूसरी ऋषि-पत्नियोंने सलाह करके एक निश्चयपर पहुँचकर मुझे यहाँ भेजा है”
jagāma pāvakābhyāśaṃ taṃ ca uvāca varāṅganā | mām agne kāma-santaptāṃ tvaṃ kāmayitum arhasi ||
Mārkaṇḍeya nói: Khi ấy người đàn bà diễm lệ ấy đến gần Thần Lửa và thưa: “Hỡi Agni, ta bị ngọn lửa dục vọng thiêu đốt; ngài nên nhận lấy ta và đáp lại khát vọng của ta.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a dharmic test: intense desire is presented as a force that can pressure one into wrongdoing, highlighting the ethical need for restraint and discernment when confronted by temptation.
A beautiful woman approaches Agni and speaks to him, declaring that she is tormented by desire and asking him to accept her—initiating a scene of seduction that will test conduct and propriety.