Shloka 6
ऊर्जस्करान् हव्यवाहान् सुवर्णसदृशप्रभान् । ततस्तपो हाजनयत् पज्च यज्ञसुतानिह,इस प्रकार जिन्हें यज्ञमें सोमकी आहुति दी जाती है, ऐसे पाँच पुत्रोंको तपने पैदा किया। वे सब-के-सब सुवर्ण-सदृश कान्तिमान, बल और तेजकी प्राप्ति करानेवाले तथा देवताओंके लिये हविष्य पहुँचानेवाले हैं
ūrjaskarān havyavāhān suvarṇasadṛśaprabhān | tatastapo hājanayat pañca yajñasutān iha ||
Mārkaṇḍeya nói: Rồi chính khổ hạnh ấy sinh ra tại đây năm người con của tế lễ—rực sáng như vàng, ban sức mạnh và sinh lực, và làm kẻ mang lễ vật (havis) đến cho chư thiên.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas as a disciplined power that can generate and sustain dharmic order: through yajña and the proper conveyance of offerings, humans uphold reciprocity with the devas, and that reciprocity supports strength, vitality, and well-being.
Mārkaṇḍeya narrates that from austerity arose five yajña-born sons—golden-radiant beings associated with carrying oblations to the gods and conferring strength and splendor—emphasizing the potency of ascetic practice in producing sacred agents of ritual order.