Shloka 90
अतिशतक्त्या प्रयच्छन्ति सन्त: सद्धि: समागता: । लोकयात्रां च पश्यन्तो धर्ममात्महितानि च,जो दानसे अवशिष्ट वस्तुका उपयोग करनेवाले हैं, वे श्रेष्ठ पुरुष इस लोकमें सम्पत्ति और परलोकमें सुखमय लोक प्राप्त करते हैं। शिष्ट पुरुषोंक पास जब उत्तम पुरुष कुछ माँगनेके लिये पधारते हैं, उस समय वे अपनी स्त्री तथा कुट॒म्बी जनोंको कष्ट देकर सभी मनोयोगपूर्वक अपनी शक्तिसे अधिक दान देते हैं। न्यायपूर्वक लोकयात्राका निर्वाह कैसे हो? धर्मकी रक्षा और आत्माका कल्याण किस प्रकार हो? इन्हीं बातोंकी ओर उनकी दृष्टि रहती है
atiśaktyā prayacchanti santaḥ saddhiḥ samāgatāḥ | lokayātrāṃ ca paśyanto dharmam ātmahitāni ca ||
Người thiện, khi được bậc xứng đáng đến cầu xin, sẽ cho đi cả vượt quá khả năng của mình. Nhìn đến việc duy trì đời sống thế gian cho đúng phép, gìn giữ dharma, và điều dẫn đến lợi ích tinh thần của chính mình, họ dâng tặng với sự chú tâm trọn vẹn và ý chí kiên định.
व्याध उवाच
Educational Q&A
True goodness expresses itself as generous giving—even beyond one’s comfort—while still keeping sight of three aims: sustaining worldly life responsibly (lokayātrā), protecting dharma, and securing one’s own spiritual welfare (ātmahitāni).
The hunter-teacher (Vyādha) continues his ethical instruction, describing how virtuous householders respond when worthy seekers arrive: they give attentively and wholeheartedly, guided by practical responsibility and dharmic vision.