Shloka 9
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
धेनुं दत्त्वा सुप्रभां सुप्रदोहां कल्याणवत्सामपलायिनीं च । यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या- स्तावद् वर्षाण्यासते देवलोके,जो अच्छे रंगकी हो, सुगमतासे दूध दुहा लेती हो, सुन्दर बछड़े देनेवाली हो और बन्धन तुड़ाकर भागनेवाली न हो, ऐसी गौका जो लोग दान करते हैं, वे गौके शरीरमें जितने रोएँ हों, उतने वर्षतक देवलोकमें निवास करते हैं
dhenuṁ dattvā suprabhāṁ supradohāṁ kalyāṇavatsām apalāyinīṁ ca | yāvanti romāṇi bhavanti tasyās tāvad varṣāṇy āsate devaloke ||
Mārkaṇḍeya nói: “Ai đem bố thí một con bò có sắc lông đẹp, dễ vắt sữa, sinh những bê con cát tường, và không phá dây buộc để chạy trốn—người ấy sẽ cư ngụ nơi cõi chư thiên trong số năm nhiều bằng số lông trên thân con bò ấy.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic value of go-dāna (donating a worthy cow). A gift is ethically meaningful when it is genuinely beneficial—healthy, productive, and manageable—bringing great religious merit, symbolized by long residence in Devaloka.
Mārkaṇḍeya is describing the फल (spiritual result) of a specific charitable act: donating a well-qualified cow. He quantifies the reward poetically—years in heaven equal to the number of hairs on the cow—emphasizing the greatness of this dāna.