Shloka 49
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
] | (((2: ६ नारदस्त्वथ देवर्षिज्ञात्वा तांस्तु कृतक्षणान् । मार्कण्डेयस्य वदतस्तां कथामन्वमोदत,तब देवर्षि नारदने उन सबको कथा सुननेके लिये अवसर निकालकर तैयार हुआ जान वक्ता मार्कण्डेय मुनिकी उस कथा सुननेके विचारका अनुमोदन किया
Vaiśampāyana uvāca | nāradas tv atha devarṣiḥ jñātvā tāṁs tu kṛtakṣaṇān | mārkaṇḍeyasya vadataḥ tāṁ kathām anvamodata ||
Vaiśampāyana nói: Bấy giờ, thiên hiền Nārada, thấy họ đã sắp đặt thời khắc và thong thả để lắng nghe, liền tán đồng câu chuyện mà hiền triết Mārkaṇḍeya đang thuật lại.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic attitude toward wisdom: creating the right occasion to hear a worthy discourse and showing respectful assent to a true and beneficial narrative delivered by a realized sage.
As Mārkaṇḍeya is speaking a story, Nārada notices that the listeners are prepared and attentive; he then expresses approval of Mārkaṇḍeya’s narration, affirming the value of the forthcoming teaching.