Shloka 46
पुरावृत्ता: कथा: पुण्या: सदाचारान् सनातनान् | राज्ञां सत्रीणामृषीणां च मार्कण्डेय विचक्ष्व न:,श्रीकृष्ण बोले--मार्कण्डेयजी! आपके उपदेश सुननेकी इच्छासे यहाँ पाण्डवोंके साथ-साथ बहुत-से ब्राह्मण भी पधारे हुए हैं। द्रौपदी, सत्यभामा तथा मैं, सब लोग आपकी उत्तम वाणीका रसास्वादन करना चाहते हैं। आप प्राचीनकालके नरेशों, नारियों तथा महर्षियोंकी पुरातन पुण्य कथाएँ सुनाइये और हमलोगोंसे सनातन सदाचारका वर्णन कीजिये
purāvṛttāḥ kathāḥ puṇyāḥ sadācārān sanātanān | rājñāṃ strīṇām ṛṣīṇāṃ ca mārkaṇḍeya vicakṣva naḥ ||
Śrī Kṛṣṇa nói: “Hỡi Mārkaṇḍeya, xin hãy kể cho chúng ta những chuyện lành thánh của thời cổ—những chuyện về các bậc quân vương, về những người phụ nữ cao quý, và về các bậc hiền triết—và giảng rõ những chuẩn mực chánh hạnh muôn đời. Chúng ta mong được nghe và học con đường dharma vĩnh cửu qua những câu chuyện gương mẫu ấy.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Dharma is best learned through exemplary narratives: by hearing ancient, meritorious stories of rulers, virtuous women, and sages, one understands the perennial norms of good conduct (sadācāra) that guide life across ages.
Kṛṣṇa addresses the sage Mārkaṇḍeya and requests him to narrate old, holy accounts and to explain timeless ethical conduct, setting up a didactic storytelling sequence within the Vana Parva.