Shloka 9
Nahūṣa-Ājagara Saṃvāda: Yudhiṣṭhira’s Definition of Brāhmaṇa and the ‘Vedyam’ Debate
तवाज्ञया पार्थिव निर्विशड्का विहाय मानं॑ विचरन् वनानि समीपवासेन विलोभितास्ते ज्ञास्यन्ति नास्मानपकृष्टदेशान्,'भूपशिरोमणे! आपकी आज्ञासे हम मानापमानका विचार छोड़कर नि:शंक हो वनमें विचरते रहेंगे। पहले किसी निकटवर्ती स्थानमें रहकर दुर्योधन आदिके मनमें वहीं खोज करनेका लोभ उत्पन्न करेंगे और फिर वहाँसे दूर देशमें चले जायँगे, जिससे उन्हें हमारा पता न लग सकेगा
tavājñayā pārthiva nirviśaṅkā vihāya mānaṁ vicaran vanāni | samīpavāsena vilobhitās te jñāsyanti nāsmān apakṛṣṭadeśān ||
Vaiśampāyana nói: “Theo lệnh của bệ hạ, tâu đại vương, chúng thần sẽ gạt bỏ mọi nghĩ suy về vinh hay nhục mà ung dung đi khắp rừng sâu không chút sợ hãi. Trước hết, chúng thần sẽ ở tạm một nơi gần để khơi lòng họ tưởng rằng cuộc truy tìm nên tiến hành tại đó; rồi sau sẽ chuyển đến miền xa, khiến họ không thể dò ra tung tích.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined obedience and strategic restraint: setting aside personal pride (honor/dishonor) to follow rightful instruction and protect a larger dharmic aim through prudent concealment.
The speaker explains a plan to avoid being found: they will first stay near enough to mislead the searchers into focusing locally, then shift to a distant region so their true location remains undiscovered.