Shloka 6
Nahūṣa-Ājagara Saṃvāda: Yudhiṣṭhira’s Definition of Brāhmaṇa and the ‘Vedyam’ Debate
ततोअब्रवीद् वायुसुतस्तरस्वी जिष्णुश्न॒ राजानमुपोपविश्य यमौ च वीरौ सुरराजकल्पा- वेकान्तमास्थाय ह्ित॑ प्रियं च,तदनन्तर एक दिन अर्जुन तथा वीरवर नकुल-सहदेव, जो देवराजके समान पराक्रमी थे, एकान्तमें राजा युधिष्ठिरके पास बैठे थे। उस समय वेगशाली वायुपुत्र भीमसेन यह हितकर एवं प्रिय वचन बोले--
tato 'bravīd vāyusutas tarasvī jiṣṇuṃś ca rājānam upopaviśya | yamau ca vīrau surarāja-kalpāv ekāntam āsthāya hitaṃ priyaṃ ca ||
Bấy giờ Bhīmasena nhanh nhẹn và hùng mạnh, con của Vāyu, ngồi gần vua Yudhiṣṭhira cùng với Arjuna và hai dũng sĩ song sinh Nakula, Sahadeva—những chiến binh sánh tựa Indra—rồi kín đáo nói những lời vừa hữu ích vừa đẹp lòng. Cảnh ấy đặt khuôn cho lời khuyên đúng đạo: phải nói đúng lúc, trong chỗ riêng tư, và bằng cách vừa chân thật, vừa lợi ích, lại vừa thuận tai.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal manner of giving counsel: it should be hita (truly beneficial) and priya (delivered agreeably), and offered in ekānta (private) when the matter is sensitive—an ethical model for speech and guidance in royal and familial contexts.
Bhīma sits with Yudhiṣṭhira, alongside Arjuna and the twins Nakula–Sahadeva, and begins to speak privately. The verse serves as a narrative transition introducing Bhīma’s forthcoming advice or proposal.