Shloka 4
इन्द्रप्रशंसा, दिव्योपकरणदानं, गन्धमादनसमागमश्च
Indra’s Commendation, Bestowal of Divine Insignia, and the Gandhamādana Reunion
तच्छूलवर्ष सुमहद् गदाशक्तिसमाकुलम् | अनिशं सृज्यमानं तैरपतन्मद्रथोपरि,दानवोंद्वारा की गयी वह शूलोंकी बड़ी भारी वर्षा निरन्तर मेरे रथपर होने लगी। उसके साथ ही गदा और शक्तियोंका भी प्रहार हो रहा था। कुछ दूसरे निवातकवच हाथोंमें तीखे अस्त्र-शस्त्र लिये उस युद्धके मैदानमें मेरी और दौड़े। वे प्रहार करनेमें कुशल थे। उनकी आकृति बड़ी भयंकर थी और देखनेमें वे कालरूप जान पड़ते थे
tacchūlavarṣa sumahad gadāśaktisamākulam | aniśaṃ sṛjyamānaṃ tair apatān mad-rathopari ||
Arjuna nói: “Bấy giờ một trận mưa tridents dữ dội—lẫn với những đòn chùy và giáo—bị chúng ném tới không ngừng, cứ trút xuống cỗ xe của ta. Đồng thời, những chiến binh Nivātakavaca khác, tay nắm vũ khí sắc bén, lao thẳng về phía ta trên chiến địa—đánh đòn lão luyện, hình dạng ghê rợn, tựa như chính Thần Chết.”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under overwhelming assault: a warrior committed to his duty must remain composed and resolute even when faced with relentless, fear-inducing force. It frames courage as endurance and clarity amid chaos rather than mere aggression.
Arjuna describes an intense phase of combat in which the Nivātakavaca hurl a continuous barrage—tridents along with maces and spears—onto his chariot, while additional fighters rush in with sharp weapons, appearing terrifying and deathlike as they close for direct attack.