Shloka 28
Adhyāya 160: Dikpāla-Cosmography and the Sun’s Kālacakra (दिक्पाल-विश्ववर्णनम् तथा आदित्यस्य कालचक्रम्)
देवदानवसिद्धानां तथा वैश्रवणस्य च । गिरे: शिखरमूद्यानमिदं भरतसत्तम,भरतश्रेष्ठ! पर्वतका यह शिखर देवताओं, दानवों, सिद्धों तथा कुबेरका क्रीड़ा-कानन है
devadānavasiddhānāṁ tathā vaiśravaṇasya ca | gireḥ śikharam udyānam idaṁ bharatasattama ||
Vị hiền triết nói: “Hỡi bậc ưu tú nhất trong dòng Bharata, khu vườn trên đỉnh núi này là lâm viên du ngoạn của chư thiên, các Dānava, các Siddha, và cả của Vaiśravaṇa (Kubera) nữa.”
आर्शिषिण उवाच
Educational Q&A
Places associated with divine or perfected beings are to be approached with reverence and self-restraint; the verse signals that the setting is not ordinary terrain but a sanctified pleasure-grove tied to celestial powers.
A sage identifies and describes a mountain-top garden, telling a Bharata hero that it is a shared pleasure-grove of gods, Dānavas, Siddhas, and Kubera—thereby elevating the significance of the location the characters are encountering.