Shloka 12
Adhyāya 160: Dikpāla-Cosmography and the Sun’s Kālacakra (दिक्पाल-विश्ववर्णनम् तथा आदित्यस्य कालचक्रम्)
स्वे स्वे किल कुले जाते पुत्रे नप्तरि वा पुन: । पितर: पितृलोकस्था: शोचन्ति च हसन्ति च,“कहते हैं, जब-जब अपने-अपने कुलमें पुत्र अथवा नातीका जन्म होता है, तब-तब पितृलोकमें रहनेवाले पितर शोकमग्न होते हैं और हँसते भी हैं। शोक तो उन्हें यह सोचकर होता है कि “क्या हमें इसके पापमें हिस्सा बँटाना पड़ेगा?” और हँसते इसलिये हैं कि “क्या हमें इसके पुण्यका कुछ भाग मिलेगा? यदि ऐसा हो तो बड़ी अच्छी बात है!
sve sve kila kule jāte putre naptari vā punaḥ | pitaraḥ pitṛlokasthāḥ śocanti ca hasanti ca ||
Vaiśampāyana nói: “Hễ trong mỗi dòng tộc, khi một người con trai—hay lại nữa, một người cháu trai—ra đời, thì các tổ tiên ngự nơi cõi Pitṛ vừa buồn vừa vui. Họ buồn, nghĩ rằng: ‘Chẳng lẽ chúng ta phải chia phần tội lỗi của nó sao?’ Và họ vui, nghĩ rằng: ‘Chẳng lẽ một phần công đức của nó sẽ đến với chúng ta? Nếu vậy, thật là điều tốt lành!’”
वैशम्पायन उवाच