Shloka 92
Kubera’s Fivefold Nīti and Protection of the Pāṇḍavas (वैश्रवणोपदेशः)
नानाप्रस्रवणेभ्यश्ष वारिधारा: पतन्ति च । “अनेक झरनोंसे जलकी धाराएँ गिर रही हैं। जिनकी ऊँचाई कई ताड़के बराबर है और ये पर्वतके सर्वोच्च शिखरसे नीचे गिरती हैं ।। ९१ ह ।। भास्कराभा: प्रभाभिश्न शारदाभ्रघनोपमा:,“नाना प्रकारके रजतमय धातु इस महान् पर्वतकी शोभा बढ़ा रहे हैं। इनमेंसे कुछ तो अपनी प्रभाओंसे भगवान् भास्करके समान प्रकाशित होते हैं और कुछ शरद्-ऋतुके श्वेत बादलोंके समान सुशोभित हो रहे हैं। कहीं काजलके समान काले और सुवर्णके समान पीले रंगके धातु दीख पड़ते हैं
nānāprasravaṇebhyaś ca vāridhārāḥ patanti ca | bhāskarābhāḥ prabhābhiś ca śāradābhraghanopamāḥ ||
Vaiśampāyana nói: “Từ muôn ngọn suối, những dòng nước đổ xuống thành thác. Và trên ngọn núi lớn ấy còn có những mạch khoáng, quặng sáng rực tô điểm—có nơi tự phát quang như mặt trời, có nơi đẹp như những đám mây trắng dày của mùa thu.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage primarily evokes reverence for the natural and sacred landscape: the mountain’s waters and radiant ores are portrayed as inherently splendid, encouraging a contemplative attitude toward creation and the places associated with tapas and pilgrimage rather than offering a direct moral injunction.
Vaiśampāyana is describing a majestic mountain scene: multiple springs send down falling streams, and the mountain is further beautified by shining mineral deposits—some sun-bright, others white like dense autumn clouds.