Shloka 64
Kubera’s Arrival and the Disclosure of Agastya’s Curse
Vaiśaṃpāyana–Janamejaya Narrative
शिलाभिरुग्ररूपाभिव॑हतीभि: परस्परम् | वजैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ,भारत! जब उस प्रदेशके सारे वृक्ष गिरा दिये गये, तब एक-दूसरेका वध करनेकी इच्छासे उन महाबली वीरोंने वहाँ ढेर-की-ढेर पड़ी हुई सैकड़ों शिलाएँ लेकर दो घड़ीतक इस प्रकार युद्ध किया, मानो दो पर्वतराज बड़े-बड़े मेघखण्डोंद्वारा परस्पर युद्ध कर रहे हों। वहाँकी शिलाएँ विशाल और अत्यन्त भयंकर थीं। वे देखनेमें महान् वेगशाली वजच्धोंके समान जान पड़ती थीं। अमर्षमें भरे हुए वे दोनों योद्धा उन्हीं शिलाओंद्वारा एक-दूसरेको मारने लगे
vaiśampāyana uvāca |
śilābhir ugrarūpābhir vahantībhīḥ parasparam |
vajrair iva mahāvegair ājaghnatur amarṣaṇau ||
Vaiśaṃpāyana nói: Mang những tảng đá dữ dằn, ghê gớm mà xông vào nhau—như những tia sét (vajra) lao đi với tốc lực lớn—hai chiến binh đang sôi sục phẫn nộ liên tiếp giáng đòn lên đối phương. Cảnh ấy cho thấy: khi cơn giận che lấp sự tự chế, ngay cả đất trời cũng hóa thành vũ khí, và chiến đấu trở thành cuộc so tài của sức hủy diệt thuần túy, chứ không còn là sự tiết độ theo dharma.
वैशम्पायन उवाच