Shloka 9
Jaṭāsura-praveśa, Draupadī-apaharaṇa, and Jaṭāsura-vadha (जटासुरप्रवेशः द्रौपद्यपहरणं च जटासुरवधः)
सेवितामृषिभिर्दिव्यैर्यक्षे: किम्पुरुषैस्तथा । राक्षसै: किन्नरैश्वापि गुप्तां वैश्रवणेन च,दिव्य ऋषि-मुनि, यक्ष, किम्पुरुष, राक्षत और किन्नर उसका सेवन करते थे तथा साक्षात् कुबेरके द्वारा उसके संरक्षणकी व्यवस्था की जाती थी
sevitām ṛṣibhir divyair yakṣaiḥ kimpuruṣais tathā | rākṣasaiḥ kinnaraiś cāpi guptāṃ vaiśravaṇena ca ||
Vaiśampāyana nói: Chốn linh thiêng ấy được các bậc tiên tri thần diệu lui tới, cùng Yakṣa và Kimpuruṣa, lại có cả Rākṣasa và Kinnara; và chính Vaiśravaṇa (Kubera) đích thân đặt sự hộ vệ cho nơi ấy.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that truly sacred spaces are sustained by right association (visited by seers and worthy beings) and by vigilant guardianship (Kubera’s protection). Ethically, it implies that holiness is not merely claimed but preserved through disciplined protection of order and purity.
Vaiśampāyana describes a revered, divinely frequented location. Various classes of celestial and mythic beings visit it, and it is specifically said to be guarded by Vaiśravaṇa (Kubera), indicating its exceptional sanctity and security.