Shloka 49
सौगन्धिकपुष्पप्रसङ्गः — The Saugaṇdhika Lotus and Bhīma’s Approach to Hanūmān
पुण्यगन्ध:सुखस्पर्शो ववौ तत्र समीरण: । ह्वादयन् पाण्डवान् सर्वान् द्रौपद्या सहितान् प्रभो,जनमेजय! गन्धमादन पर्वतपर पवित्र सुगन्धसे वासित सुखदायिनी वायु चल रही थी, जो द्रौपदीसहित पाण्डवोंको आनन्द-निमग्न किये देती थी
puṇyagandhaḥ sukhasparśo vavau tatra samīraṇaḥ | hlādayan pāṇḍavān sarvān draupadyā sahitān prabho janamejaya ||
Ghaṭotkaca nói: “Muôn tâu đức vua Janamejaya, nơi ấy có một làn gió thổi qua—thơm ngát vẻ thanh khiết, chạm vào thật êm dịu—khiến toàn thể các Pāṇḍava, cùng với Draupadī, đều ngập tràn hoan hỷ.”
घटोत्कच उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how purity and auspiciousness (puṇya) in one’s surroundings can calm and uplift those undergoing suffering, suggesting an ethical ideal: cultivate inner and outer cleanliness, serenity, and sacredness to support dharmic resilience.
Ghaṭotkaca describes the atmosphere at that place: a holy, sweet-smelling, gentle breeze is blowing and bringing joy to the Pāṇḍavas and Draupadī, emphasizing a moment of relief and well-being amid their forest life.