Shloka 7
Ghaṭotkaca’s Conveyance to Badarī and Entry into the Nara-Nārāyaṇa Āśrama (घटोत्कच-वाहनम्; नरनारायणाश्रम-प्रवेशः)
अदुःखार्हा परं दु:खं प्राप्तेयं मृदुगामिनी । आश्वासय महाराज तामिमां श्रमकर्शिताम्,राजन! यह मन्दगतिसे चलनेवाली देवी दुःख सहन करनेके योग्य नहीं है; तो भी इसपर महान् दुःख आ पड़ा है। रास्तेके परिश्रमसे यह दुर्बल हो गयी है। आप आकर इसे सान्त्वना दें
aduhkhārhā paraṁ duḥkhaṁ prāpteyaṁ mṛdugāminī | āśvāsaya mahārāja tām imāṁ śramakarśitām ||
Nakula nói: “Tâu Đại vương, người phụ nữ hiền nhu này vốn không đáng phải chịu khổ; vậy mà tai ương cực lớn đã giáng xuống nàng. Mệt mỏi vì đường xa, nàng đã trở nên yếu ớt. Xin ngài đến mà an ủi nàng.”
नकुल उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as compassionate responsibility: those with power and authority (a king/leader) should notice the vulnerable, recognize undeserved suffering, and actively offer reassurance and protection.
Nakula addresses the king, pointing out that a gentle woman—unaccustomed to hardship—has been overwhelmed by great sorrow and weakened by travel. He urges the king to come and console her.