Shloka 22
Dyūta-doṣa-prakāśana — Kṛṣṇa’s Critique of Gambling and the Exile Crisis
एतत् कार्य महाबाहो येनाहं नागमं तदा । श्रुत्वैव हास्तिनपुरं द्यूतं चाविनयोत्थितम् । ट्रुतमागतवान् युष्मान् द्रष्टकाम: सुदु:ःखितान्,महाबाहो! यही कार्य उपस्थित हो गया था, जिससे मैं उस समय न आ सका। लौटनेपर ज्यों ही सुना कि हस्तिनापुरमें दुर्योधनकी उद्दण्डताके कारण जूआ खेला गया (और पाण्डव उसमें सब कुछ हारकर वनको चले गये); तब अत्यन्त दुःखमें पड़े हुए आपलोगोंको देखनेके लिये मैं तुरंत यहाँ चला आया
etat kāryaṃ mahābāho yenāhaṃ nāgamaṃ tadā | śrutvaiva hāstinapuraṃ dyūtaṃ cāvinayotthitam | tvaritam āgatavān yuṣmān draṣṭukāmaḥ suduḥkhitān ||
Hỡi bậc dũng sĩ tay mạnh, chính việc cấp bách ấy đã khiến ta khi ấy không thể đến. Nhưng vừa nghe tin ở Hāstinapura đã khởi lên ván xúc xắc do thói ngạo mạn mà sinh, ta liền vội vã đến đây—mong được gặp các ngươi, những người đã bị dìm vào nỗi sầu khổ sâu nặng.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
That adharma often begins with avinaya (arrogant lack of restraint) and manifests in unethical acts like gambling; such actions bring widespread suffering, and a dharmic ally feels obligated to respond swiftly when injustice is heard.
Kṛṣṇa explains why he could not come earlier; upon hearing that a dice-game in Hāstinapura—driven by insolence—had led to the Pāṇḍavas’ ruin and sorrow, he hurried to meet them in their distressed state.