Shloka 5
यवक्रीत-वधः
The Slaying of Yavakrīta at Raibhya’s Hermitage
तत एकान्तमुन्नीय मज्जयामास भारत । आजगाम तदा रैभ्य: स्वमाश्रममरिंदम,शत्रुविनाशन भारत! तब यवक्रीतने उसे एकान्तमें ले जाकर पापके समुद्रमें डुबो दिया। (उसके साथ रमण किया।) इतनेहीमें रैभ्यमुनि अपने आश्रममें आ गये
tata ekāntam unnīya majjayāmāsa bhārata | ājagāma tadā raibhyaḥ svam āśramam ariṃdama ||
Rồi, hỡi Bhārata, hắn đưa nàng đến chốn vắng và dìm nàng vào biển tội—cưỡng hiếp nàng. Ngay khi ấy, hiền giả Raibhya trở về am thất của mình, hỡi kẻ khuất phục quân thù.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical collapse that follows when desire overrides restraint: secrecy (ekānta) becomes the setting for adharma, and the language of “plunging into sin” highlights the karmic and social consequences of violating dharma.
A woman is taken aside to a secluded place and sexually violated; immediately afterward, the sage Raibhya arrives back at his hermitage, setting up the next turn of the episode.