Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
न दिष्टमर्थमत्येतुमीशो मर्त्य: कथंचन । महिषैभेंदयामास धनुषाक्षो महीधरान्,“मरणधर्मा मनुष्य किसी तरह दैवके विधानका उल्लंघन नहीं कर सकता, तभी तो धनुषाक्षने उस बालककी आयुके निमित्तभूत पर्वतोंका भैंसोंद्वारा भेदन करा दिया”
na diṣṭam artham atyetuṁ īśo martyaḥ kathaṁcana | mahiṣai bhindayāmāsa dhanuṣākṣo mahīdharān |
Bharadvāja nói: “Phàm kẻ hữu tử, dẫu quyền lực đến đâu, cũng không thể vượt qua điều đã được định bởi số mệnh. Vì thế Dhanuṣākṣa đã khiến bầy trâu rừng đâm xuyên, xé nát những ngọn núi—chính là căn nguyên định đoạt thọ mệnh đã được phân cho đứa trẻ ấy.”
भरद्वाज उवाच
The verse emphasizes the inviolability of what is divinely ordained (diṣṭa/daiva): even a powerful human cannot override destiny; events unfold through appointed causes.
Bharadvāja explains that because destiny cannot be crossed, Dhanuṣākṣa arranged for mountains—connected with the determining cause of a boy’s lifespan—to be pierced by buffaloes, illustrating how fate works through concrete instruments.