Shloka 28
Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
समिद्धेडग्नावुपकृत्याड्रमड़ूं होष्यामि वा मघवंस्तन्निबोध । यद्येतदेवं न करोषि काम॑ ममेप्सितं देवराजेह सर्वम्,देवराज इन्द्र! यदि आप यहाँ मेरी सारी मनोवांछित कामना पूरी नहीं करते हैं तो मैं प्रज्वलित अग्निमें अपने एक-एक अंगको होम दूँगा। इस बातको आप अच्छी तरह समझ लें
samiddhe ’gnāv upakṛtyāṅgaṁ hoṣyāmi vā maghavaṁs tan nibodha | yady etad evaṁ na karoṣi kāmaṁ mamepsitaṁ devarājeha sarvam ||
Yavakrīta nói: “Hãy biết cho rõ, hỡi Maghavan! Nếu ngay tại đây và ngay lúc này ngài không ban trọn điều ta mong cầu, thì ta sẽ nhóm lửa và hiến chính thân mình vào đó, từng chi thể một.”
यवक्रीत उवाच
Educational Q&A
The verse cautions that spiritual power and ritual can be misused when driven by unchecked desire: turning tapas and sacrifice into a threat undermines dharma. True devotion seeks alignment with righteousness, not coercion of the divine through self-harm.
Yavakrīta confronts Indra and issues an ultimatum: if Indra does not grant his desired boon fully, he will kindle a fire and offer his own body into it limb by limb. It is a dramatic attempt to compel divine compliance.