Shloka 9
Gaṅgā-Tīrtha Darśana and the Prelude to the Yavakrīta–Indra Exemplum (लोमश-युधिष्ठिर संवादः)
जअद्टाावक्र उवाच द्वाविन्द्राग्नी चरतो वै सखायौ द्वौ देवर्षी नारदपर्वतौ च । द्वावश्विनौ द्वे रथस्यापि चक्रे भार्यापती द्वौ विहितौ विधात्रा,अष्टावक्र बोले--जो दो मित्रोंकी भाँति सदा साथ विचरते हैं, वे इन्द्र और अग्नि दो देवता हैं। परस्पर मित्रभाव रखनेवाले देवर्षि नारद और पर्वत भी दो ही हैं। अश्विनीकुमारोंकी भी संख्या दो ही है, रथके पहिये भी दो ही होते हैं तथा विधाताने (एक-दूसरेके जीवनसंगी) पति और पत्नी भी दो ही बनाये हैं
Aṣṭāvakra uvāca: dvāv indrāgnī carato vai sakhāyau, dvau devarṣī Nārada-Parvatau ca | dvāv Aśvinau, dve rathasyāpi cakre, bhāryā-patī dvau vihitau vidhātrā ||
Aṣṭāvakra nói: “Hai vị thần cùng đi bên nhau như bạn hữu là Indra và Agni. Hai vị thánh hiền cõi trời kết giao thân thiết là Nārada và Parvata. Hai Aśvin; hai bánh xe của cỗ chiến xa; và Đấng Tạo Hóa cũng đã định hai bạn đời—chồng và vợ.”
जअद्टाावक्र उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that paired companionship is a divinely patterned principle in the cosmos—seen in gods, sages, and even practical objects—implying that mutual support and partnership (including marital partnership) aligns with dharma and the Creator’s order.
Aṣṭāvakra is speaking and illustrates his point through a series of well-known pairs—Indra–Agni, Nārada–Parvata, the Aśvins, the two wheels of a chariot, and husband–wife—using these examples to argue for the naturalness and legitimacy of dual partnership.