Shloka 134
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
धृष्टह्ुम्न उवाच अहं द्रोणं हनिष्यामि शिखण्डी तु पितामहम् । दुर्योधनं भीमसेन: कर्ण हन्ता धनंजय:,धृष्टद्युम्नने कहा--बहिन! मैं द्रोणको मार डालूँगा, शिखण्डी भीष्मका वध करेंगे, भीमसेन दुर्योधनको मार गिरायेंगे और अर्जुन कर्णको यमलोक भेज देंगे। भगवान् श्रीकृष्ण और बलरामका आश्रय पाकर हमलोग युद्धमें शत्रुओंके लिये अजेय हैं। इन्द्र भी हमें रणमें परास्त नहीं कर सकते। फिर धृतराष्ट्रके पुत्रोंकी तो बात ही क्या है?
dhṛṣṭadyumna uvāca | ahaṁ droṇaṁ haniṣyāmi śikhaṇḍī tu pitāmaham | duryodhanaṁ bhīmasenaḥ karṇa-hantā dhanañjayaḥ |
Dhṛṣṭadyumna nói: “Ta sẽ giết Droṇa; Śikhaṇḍī sẽ hạ gục Bậc Tổ Phụ (Bhīṣma). Bhīmasena sẽ đánh ngã Duryodhana, và Dhanañjaya (Arjuna) sẽ là kẻ sát hại Karṇa. Được Śrī Kṛṣṇa và Balarāma nâng đỡ, chúng ta bất khả chiến bại trước quân thù trong chiến trận; ngay cả Indra cũng không thể khuất phục chúng ta nơi sa trường—huống chi là các con trai của Dhṛtarāṣṭra.”
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the kṣatriya ethic of resolute commitment in a righteous war: leaders publicly declare responsibilities, assign roles, and draw strength from legitimate alliances and divine support. It also warns that confidence should be grounded in dharma and disciplined purpose, not mere arrogance.
Dhṛṣṭadyumna proclaims a battle-plan in the form of vows: he will kill Droṇa, Śikhaṇḍī will be the instrument for Bhīṣma’s fall, Bhīma will kill Duryodhana, and Arjuna will kill Karṇa. He then asserts that with Kṛṣṇa and Balarāma as support, their side is unbeatable—even by Indra—therefore the Kauravas (sons of Dhṛtarāṣṭra) are certainly defeatable.