Shloka 14
Ṛśyaśṛṅga’s Luring, Rainfall at Aṅga, and Reconciliation with Vibhāṇḍaka (ऋश्यशृङ्गोपाख्यानम्)
अथोपायात् स मुनिश्चण्डकोप: स्वमाश्रमं मूलफल गृहीत्वा । अन्वेषमाणश्च न तत्र पुत्र ददर्श चुक्रोध ततो भूशं सः:,इधर प्रचण्ड कोपधारी महात्मा विभाण्डक फल-मूल लेकर अपने आश्रमपर आये। वहाँ बहुत खोज करनेपर भी जब अपना पुत्र उन्हें दिखायी न दिया, तब वे अत्यन्त क्रोधमें भर गये
athopāyāt sa muniś caṇḍakopaḥ svam āśramaṃ mūla-phala-gṛhītvā | anveṣamāṇaś ca na tatra putraṃ dadarśa cukrodha tato bhūśaṃ saḥ ||
Bấy giờ đạo sĩ Vibhāṇḍaka, tính khí dữ dằn, mang theo rễ và quả trở về am thất của mình. Tìm kiếm khắp nơi mà vẫn không thấy con trai, ông liền bừng bừng cơn thịnh nộ.
विभाण्डक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how even an ascetic can be overtaken by krodha (anger) when attachment and concern for family arise; it implicitly warns that vigilance over one’s emotions is part of dharma, especially for those pursuing restraint.
Vibhaṇḍaka returns to his hermitage with gathered roots and fruits, searches for his son, fails to find him, and becomes intensely angry—setting up the next events of the Ṛṣyaśṛṅga episode.