Shloka 8
Nāvyāśrama-nirmāṇa and Ṛśyaśṛṅga’s Distraction (नाव्याश्रमनिर्माणम्—ऋश्यशृङ्गस्य विचलनम्)
कच्चित् तपो वर्धते तापसानां पिता च ते कच्चिदहीनतेजा: । कच्चित् त्वया प्रीयते चैव विप्र कच्चित् स्वाध्याय: क्रियते चर्ष्यशुड्र,क्या तपस्वीलोगोंकी तपस्या उत्तरोत्तर बढ़ रही है? आपके पिताका तेज क्षीण तो नहीं हो रहा है? ब्रह्मन! आप मजेमें हैं न? ऋष्यशृंगजी! आपके स्वाध्यायका क्रम चल रहा है न?
Lomaśa uvāca | kaccit tapo vardhate tāpasānāṃ pitā ca te kaccid ahīna-tejāḥ | kaccit tvayā prīyate caiva vipra kaccit svādhyāyaḥ kriyate cārṣyaśṛṅga ||
Lomaśa nói: “Khổ hạnh của các đạo sĩ có tăng trưởng từng ngày chăng? Hào quang tinh thần của phụ thân ngươi có còn nguyên vẹn chăng? Này brāhmaṇa, ngươi có an ổn và mãn nguyện chăng? Hỡi R̥ṣyaśṛṅga, việc svādhyāya—tụng học thánh điển—của ngươi có vẫn tiếp diễn không gián đoạn chăng?”
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic concern for sustained spiritual practice: tapas should steadily mature, tejas should remain undiminished through right living, and svādhyāya (disciplined sacred study) should continue regularly—showing that inner progress is measured by continuity and steadiness.
Lomaśa addresses Ṛṣyaśṛṅga with respectful inquiries, asking after the well-being of the ascetics, the undiminished spiritual vigor of Ṛṣyaśṛṅga’s father, and whether Ṛṣyaśṛṅga remains content and continues his svādhyāya—typical of a sage’s courteous, dharma-centered greeting.