Shloka 43
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
तमभ्यधावद् वेगेन भीमो वृक्षायुधस्तदा । यमदण्डप्रतीकाशं ततस्तं तस्य मूर्थनि,ऐसा कहकर अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए बलवान् पाण्डुनन्दन भीमने वस्त्रसे अच्छी तरह अपनी कमर कस ली और हाथ-से-हाथ रगड़कर दाँतोंसे ओंठ चबाते हुए वृक्षको ही आयुध बनाकर बड़े वेगसे उसकी तरफ दौड़े और जैसे इन्द्र वज्जका प्रहार करते हैं, उसी प्रकार यमदण्डके समान उस भयंकर वृक्षको राक्षसके मस्तकपर उन्होंने बड़े जोरसे दे मारा। तो भी वह निशाचर युद्धमें अविचलभावसे खड़ा दिखायी दिया
tam abhyadhāvad vegena bhīmo vṛkṣāyudhas tadā | yamadaṇḍapratīkāśaṃ tatas taṃ tasya mūrdhani ||
Rồi Bhīma, lấy cây làm vũ khí, lao tới với tốc lực lớn. Chàng giáng lên đầu tên rākṣasa bằng cây đáng sợ ấy, trông như trượng phạt của Yama—tựa Indra ném lôi chùy. Thế nhưng kẻ lang thang trong đêm vẫn đứng vững trong chiến trận, không hề lay chuyển.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Raw anger and immense strength can initiate heroic action, but the opponent’s unmoved endurance shows that victory in dharmic conflict often requires more than force—steadiness, discernment, and appropriate means must accompany courage.
Bhīma charges at a rākṣasa, using a tree as a weapon, and smashes it onto the foe’s head with a blow likened to Indra’s thunderbolt and to Yama’s punitive staff; despite the impact, the rākṣasa remains standing, unshaken in battle.