Shloka 18
Kāleya-Āśrama-Vināśaḥ — The Kāleyas’ nocturnal raids and the devas’ supplication to Nārāyaṇa
पर्वतोंकी गुफाओं तथा कन्दराओंमें लेटे, झाड़ियोंमें छिपे और वनमें विचरते हुए जोर- जोरसे दहाड़नेवाले सिंहों और व्याप्रोंकी गर्जनासे वह स्थान गूँज रहा था ।। तेषु तेष्ववकाशेषु शोभितं सुमनोरमम् । त्रिविष्टपसमप्रख्यं दधीचाश्रममागमन्,विभिन्न स्थानोंमें अधिक शोभा पानेवाला महर्षि दधीचका वह मनोरम आश्रम स्वर्गके समान प्रतीत होता था। देवता लोग वहाँ आ पहुँचे
teṣu teṣv avakāśeṣu śobhitaṃ sumanoramam | triviṣṭapasamaprakhyaṃ dadhīcāśramam āgaman ||
Lomāśa nói: Trong miền rừng ấy, tiếng gầm của sư tử và hổ—nằm trong hang núi và khe vực, ẩn trong bụi rậm, lang thang khắp rừng—khiến cả nơi vang dội. Giữa những dải đất muôn vẻ ấy hiện lên am thất tuyệt mỹ của đại hiền Dadhīca, rực sáng ở nhiều chỗ, tựa như cõi trời; và chư thiên đã đến nơi đó.
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how spiritual discipline (tapas) and righteous living can establish a zone of peace and sacredness even amid a dangerous wilderness; such purity becomes worthy of divine attention and visitation.
Lomaśa describes a forest echoing with the roars of lions and tigers, then introduces the strikingly beautiful hermitage of sage Dadhīca, likened to heaven, where the gods arrive.