Shloka 92
कृष्णेन विदुरं प्रति आगमन-हेतु-निवेदनम् / Krishna explains the purpose of his coming to Vidura
“कमलनयन! आपके दर्शनसे आपके प्रति मेरा जो प्रेम उमड़ आया है, उसका आपसे क्या वर्णन किया जाय? आप समस्त देहधारियोंके अन्तर्यामी आत्मा हैं (अत: स्वयं ही सब कुछ देखते और जानते हैं)' ।। इति श्रीमहा भारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि श्रीकृष्णविदुरसंवादे द्विनवतितमो<ध्याय:
kamalanayana! tava darśanena tvayi mama yaḥ prema-vegodrekaḥ samutpannaḥ, tasya tava purataḥ kathaṃ varṇanaṃ kriyāt? tvaṃ hi sarva-deha-dhāriṇām antaryāmī ātmā (ataḥ svayam eva sarvaṃ paśyasi jānāsi ca).
Vaiśampāyana nói: “Hỡi bậc mắt như hoa sen! Từ khi được diện kiến ngài, một làn sóng yêu kính dâng trào trong ta hướng về ngài—làm sao có thể tả cho chính ngài nghe? Bởi ngài là Nội Ngã (Antaryāmin) ngự trong mọi loài hữu thân; vì thế, chính ngài đã thấy và biết hết thảy.” Như vậy, trong Śrī Mahābhārata, Udyoga Parva, phần Bhagavadyāna, chương thứ chín mươi hai—về cuộc đối thoại giữa Śrī Kṛṣṇa và Vidura—đã kết thúc.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the doctrine of the Antaryāmin: the divine (here addressed as Śrī Kṛṣṇa) dwells as the inner Self in all beings and therefore knows everything directly. It also highlights the ethical posture of humility—recognizing that one’s feelings and intentions are already known to the indwelling witness.
In the Śrī Kṛṣṇa–Vidura dialogue within the Bhagavad-yāna section of Udyoga Parva, the speaker expresses an overwhelming devotional love upon seeing Kṛṣṇa and admits that describing it is unnecessary, since Kṛṣṇa, as the inner knower of all embodied beings, already perceives and understands it.