Shloka 10
कृष्णेन विदुरं प्रति आगमन-हेतु-निवेदनम् / Krishna explains the purpose of his coming to Vidura
“मधुसूदन! मूर्ख एवं बुद्धिहीन दुर्योधन राजाओंकी सेना एकत्र करके अपने-आपको कृतकृत्य मानता है ।। एक: कर्ण: पराज्जेतुं समर्थ इति निश्चितम् । धार्रराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः स शमं नोपयास्यति,“दुर्बुद्धि दुर्योधनको तो इस बातका भी दृढ़ विश्वास है कि अकेला कर्ण ही शत्रुओंको जीतनेमें समर्थ है; इसलिये वह कदापि संधि नहीं करेगा
vaiśampāyana uvāca | madhusūdana! mūrkha evaṁ buddhihīno duryodhana rājñāṁ senām ekatrīkṛtya svayam ātmānaṁ kṛtakṛtyaṁ manyate | ekaḥ karṇaḥ parājjetuṁ samartha iti niścitam | dhārtarāṣṭrasya durbuddheḥ sa śamaṁ nopayāsyati |
Vaiśaṃpāyana nói: “Hỡi Madhusūdana, Duryodhana ngu muội, vô trí, sau khi gom quân các vua chúa, liền tưởng mình đã thành công. Hắn tin chắc rằng chỉ riêng Karṇa cũng đủ đánh bại kẻ thù; vì thế, đứa con mưu hèn của Dhṛtarāṣṭra ấy sẽ không chịu hòa hiếu.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Overconfidence and reliance on a single champion, when joined with poor counsel, blinds a ruler to dharmic restraint and makes reconciliation impossible; ethical governance requires discernment and openness to peace.
As war preparations intensify, Vaiśampāyana describes Duryodhana’s mindset: after assembling allied armies he believes victory is assured, trusts that Karṇa alone can defeat the opponents, and therefore rejects any prospect of a peace settlement.